سوال17: مگر قرآن نفرمود که جز خدا کسی را صدا نزنید؟ پس توسل به ائمه آیا شرک است؟ اصلا این توسل به غیر خدا چه فایده ای دارد؟ جواب: هر درخواستی شرک نیست در خواستی که با سه شاخصه باشد شرک است:شاخصه اول: قرار دادن کسی در تراز خداوند؛قرآن می فرماید: لاتدع مع الله الها اخر؛ قید مع الله و الها اخر یعنی کسی در تراز خدا قرار نگیرد نه اینکه از کسی درخواست نشود. در خواست از معصومین یا هر کس دیگری غیر از خدا به معنای بالا بردن آنها در تراز خدا نیست اگر از هر زائر امامان معصوم بپرسید آیا اگر خدا نخواهد امام می تواند حاجت تو را بدهد؟ می گوید خیر؛ او باید از خدا بگیرد و به من بدهد زیرا او تنها واسطه است مستقل نیست.بر خلاف بت پرست ها که برای بت هایشان استقلال در مدیریت عالم قائل بودند و او را در تراز ربوبیت خدا قرار می دادند.شاخصه دوم: پرستش؛در خواست از غیر خدا همراه با پرستش آنها شرک است در توسل، نیت الوهیت و خدا دانستن طرف وجود ندارد تا پرستش باشد و سر از شرک درآورد مانند سجده ملائکه بر آدم و سجده یعقوب و فرزندانش مقابل یوسف که شرک نبود چون به فرمان خدا انجام گرفت و نیت و هدف اطاعت امر خدا بود.شاخصه سوم : اذن نداشتن از جانب خدا برای توسل؛به هرکسی نمی توان متوسل شد باید به کسی متوسل شد که از طرف خدا اذن داشته باشد لذا قرآن بت پرستان را نکوهش می کند که چرا بت هایی را که خدا اجازه توسل به آنها را نداده می پرستید. ان هی الا اسماء سمیتموها انتم و آبائکم ما انزل الله بها من سلطان؛ خدا بر حقانیت آنها هیچ دلیلی نازل نکرده است.بنابراین به کسی می توان متوسل شد که از اولیای الهی باشد و خدا برای شفاعت یا اعطای حوائج به او اذن داده باشد و چنین اذنی برای بت ها صادر نشده است. ولی برای پیامبر اسلام

بسم الله الرحمن الرحیماندیشه اسلامی(2)/ کتاب با هم بیندیشیم 2( قسمت اول)اهمیت و ضرورت درس اندیشه اسلامیدروس عمومی یا دروس غیر اختصاصیبرداشت شما از دروس عمومی چیست؟ آیا عمومی بودن درس اندیشه اسلامی به معنای کم اهمیت بودن آن است؟ درس عمومی مشترک لفظی است گاهی در برابر درس تخصصی قرار می گیرد و به معنای غیر تخصصی است و گاهی در برابر درس اختصاصی قرار می گیرد و به معنای غبر اختصاصی است. در دانشگاه مراد از عمومی غبر اختصاصی است یعنی اختصاص به رشته خاصی ندارد و همین کاربرد آن در زندگی عموم انسان ها در هر رشته ای نشانه اهمیت زیاد آن است. زیرا زندگی هرانسانی با هر موقعیت و تخصص که باشد در بسیاری موارد با چالش های عقلانی و فلسفی همراه است که باید پاسخ دقیقی برای آنها بیابد. به عبارت دیگر زندگی انسان ها دو جنبه دارد : جنبه اختصاصی و جنبه انسانی (عمومی)جنبه اختصاصی زندگی انسان همان رشته تخصصی اوست که هرکسی با توجه به سلیقه خود آن را بر می گزیند و با آن زندگی خصوصی خود را اداره می نماید و به دیگران نیز خدمت می رساند . مانند رشته پزشکی، کشاورزی، مهندسی، ریاضی و ...اما جنبه انسانی زندگی انسان، به انسان بودن او مربوط است یعنی چون انسان است دارای باورها و عقایدی است که جهان بینی اوست و با آن می اندیشد و جهت زندگی خود را تعیین می کند . بنابراین هرکسی در هر تخصص به ناچار باید در موضع باورها و عقاید خود منطقی و معقول حرف بزند. مسائل اعتقادی مانند مبدا و معاد و نبوت و ... از مهمترین مسائلی است که نیاز به اثبات یا نفی عقلانی دارد زیرا این طیف از مسائل، به سوالات اساسی و بنیادین زندگی انسان مربوط می شود سوالاتی نظیر از کجا آمده ام، در کجا هستم و به کجا می روم و ... درس اندیشه اسلامی در پی اثبات وتب

بخش هفتماسلام و آزادیسوال21: آزادی اسلامی یا آزادی غربی؟ آزادی لیبرالیسمی خوب است یا نه؟جواب: به اتفاق آراء آزادی یک ارزش است اما در مبانی و قلمرو آن اختلاف نظر وجود دارد مخصوصا بین اسلام و لیبرالیسم؛ در ادامه به بررسی این موضوع در چند نکته می پردازیم:نکته اول: اختلاف اسلام و لیبرالیسم به مبانی آزادی باز می گردد، مبانی آزادی در اسلام و لیبرالیسم فرق دارد و مبانی آزادی هم بر می گردد به جهان بینی ما یعنی نوع نگاه ما به هستی و انسان و هدف آفرینش.انسان را چگونه تفسیر می کنیم؟اولا: محور تعیین کننده آزادی را انسان بدانیم یا خدادر تعیین حد آزادی خدامحور باشیم(بنده خدا) یا انسان محور(خود خدا) اسلام می گوید محور همه چیز خداست. آزادی تا جایی که با حکم خدا تعارض پیدا نکنداز آنجایی که نیازهای روحی و حقیقی انسان را تنها خداوند می شناسد باید حد آزادی را خدا تعیین کند بنابراین محور آزادی می شود خواست خدا(تمایلات انسانی نه حیوانی) و هر جا آزادی با این هدف تضاد داشته باشد محدود می شودثانیا: حقیقت انسان را یک بعدی بدانیم یا دو بعدیاگر نگاه ما به انسان این باشد که انسان موجودی یک بعدی است و همه حقیقت او همان نیازهای مادی اوست دراین صورت حد آزادی را انسان براساس نیازهای مادی خود تعیین می کند چون تمایلات مادی مربوط به همین دنیاست و با مرگ تمام می شود هدف او می شود همین دنیا بنابراین محور آزادی می شود تمایلات و گرایشات حیوانی انسان و تامین خواسته های دنیایی او لذا خوشی زودگذر این دنیا را محدود نمی کنداگر نگاه ما به انسان این باشد که موجودی دو بعدی است و از روح الهی برخوردار است و علاوه بر نیازهای مادی از نیازهای معنوی هم برخوردار است و شرافت را به روح بدهد آزادی را تا جایی می پذیرد که به روح او لط